01-08-05

Canis lupus

WOLF: CANIS LUPUS Familie: Hondachtigen.

Kenmerken: KR 1-1,60 m. S 30-50 cm. G 30-75 kg. Lijkt op grote fors massief gebouwde herdershond; grote driehoekige oren, de ogen staan een beetje scheef en worden een beetje dichtgeknepen, langharige staart, zeer variabele tekening van grijs, grijsbruin en zwart, kin en keel meestal lichter, zwarte staartpunt. Langgerekt, huilend geluid.

Verspreiding:

Komt officieel niet voor in Nederland en België. Vroeger in geheel Europa, nu alleen nog in Oost Europa en hier en daar in Scandinavië en in gebergte in Zuid Europa, Azië, Noord Amerika. Habitat, oorspronkelijk vrijwel overal, nu alleen in ontoegankelijke bergstreken. Leefwijze: schemering- en nacht actief, leeft en jaagt buiten de voortplantingstijd in roedels, hoog ontwikkeld sociaal gedrag, vaak paarband voor het leven. Mijdt cultuurgebieden.

Voedsel:

Middelgrote tot grote zoogdieren, voornamelijk hoefdieren, soms kleinere (zoog)dieren, aas. Voortplanting: paartijd XII-III, draagtijd 9-10 weken, per worp meestal 4-6 blinde, grijsbruin behaarde jongen die na tien dagen de ogen openen, 2 maanden gezoogd worden en na 6 maanden zelfstandig zijn.

De wolf is de stamvader van al onze huidige honderassen en veel van het gedrag van de wolf is terug te zien bij de huishonden. De wolf blaft echter niet zo veel als de huishond en beperkt zich tot een korte blaf, die alleen als waarschuwing gebruikt wordt. Wolven kunnen hard en langgerekt huilen.

De leden van een roedel kunnen op deze manier over grote afstanden met elkaar communiceren. Als de eerste wolf begint te huilen, vallen de anderen onmiddellijk in. Een wolvenroedel heeft een hoog ontwikkelde sociale structuur. Zowel de reuen als de vrouwtjes hebben onder elkaar een duidelijke rangorde met een vaste rolverdeling. Alle leden van een roedel kennen elkaar.

Bij ruzies om de rangorde verwonden ze elkaar meestal niet ernstig ondanks hun sterke tanden. Een zwakke wolf toont met onderwerpings gebaren de sterkere wolf zijn onderdanigheid en laat hem daarbij zijn onbeschermde keel zien. Dit signaal heeft bij soortgenoten een aangeboren remming om te bijten tot gevolg, de overwinnaar gromt nog wel dreigend na maar bijt niet. De sterke reu is de leider van een roedel, maar tijdens de jacht laat hij vaak de leiding over aan het vrouwtje dat het hoogst in de rangorde staat.

Wolven gaan altijd samen op jacht. Ze jagen in een breed front dat zich splitst om de prooi in te sluiten. De wolf is geen "sluipende" jager zoals een kat, maar beschikt over een groot uithoudings vermogen waardoor hij zijn prooi door een langdurige achtervolging kan afmatten. Na een vaak uren durende achtervolging moet zelfs de krachtigste hert het door uitputting opgeven. Hij wordt dan van alle kanten tegelijk door de leden van de roedel aangevallen en snel gedood. De wolf heeft een voorkeur voor grote hoefdieren. In roedelverband kunnen ze zelfs een volwassen eland overmeesteren, hetgeen een wolf nooit alleen zou lukken. De prooi wordt volgens de rangorde onder de roedelleden verdeeld. Omdat huisvee meestal veel gemakkelijker te vangen is dan in het wild levende dieren, vergrijpen wolven zich graag aan geiten of schapen als de gelegenheid zich voordoet. Dit is èèn van de hoofdredenen waarom de wolf vervolgd werd en uiteindelijk in het grootste deel van Europa is uitgeroeid. De wolf is niet gevaarlijk voor de mens.

Midden in de winter begint de paartijd. Wolven leven jarenlang samen en kiezen vaak een partner voor het leven. Tijdens het grootbrengen van de jongen wordt tijdelijk de band met de roedel verbroken. In Maart of April komen de jongen in een door de beide ouders gegraven hol ter wereld. De vader en vaak ook een oudere alleen levende wolf helpen door voedsel aan te slepen bij het grootbrengen van de welpen. In voedsel arme jaren vormen meestal alleen de hooggeplaatste wolven van het roedel een paar, hetgeen als "geboortebeperking" werkt. Na 2 a 3 maanden zijn de jongen zo groot dat ze voor de eerste keer mee op jacht kunnen. Pas in het volgende voorjaar hebben ze genoeg geleerd om zelfstandig te zijn. In de vrije natuur worden wolven meestal niet ouder dan 10 jaar. Hun tanden zijn dan sterk afgesleten, en hun kracht vermindert. Erg oude dieren worden meestal uit de roedel gestoten en trekken tot hun dood alleen rond.

De herseninhoud is 30% meer dan van een hond. Een volwassen wolf kent geen spel zoals een hond en is altijd op zijn hoede. Je kunt een wolf niet in huis houden, want hij is een jager! Jammer dat er zoveel misverstanden zijn over wolven, het zijn inderdaad mooie dieren. Veel angst en bijgeloof maakt het leven voor de wolf erg moeilijk.


13:14 Gepost door blueluna | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.